Gołębie Leksykon przyrody download

Archiwum

kadryiplace18.serwis

Temat: Jaki powinien być gołębnik
Każdy posiadacz gołębi, niezależnie od wieku, powinien najpierw ustalić cel utrzymania gołębi. Po ustaleniu celów hodowlanych i wyboru określonej rasy, pojawia się inny problem. Podstawowym warunkiem jest przygotowanie odpowiedniego gołębnika dla wybranych ras gołębi. Czasem nawet trzeba zrezygnować z zamiaru hodowli wybranej rasy i zdecydować się na inną, jeśli lokalne warunki nie pozwalają nam na wykonanie odpowiedniego gołębnika.


Zdjęcie: Gołębnik pawilonowy z wolierą

Do wzniesienia standardowego gołębnika pawilonowego należy wybrać odpowiednie miejsce, biorąc pod uwagę rasy hodowane (obecnie większość hodowców utrzymuje jedną rasę, a jeżeli hodują dwie, to często są to rasy pokrewne). Gołębnik zawsze musi być tak położony, żeby gołębie miały zapewniony spokój. Wielkości gołębnika musi być dostosowana do przewidywanej liczby par. Praktycznie na obszarze 10m2 może być utrzymane 10 - 15 par gołębi ras ciężkich lub 15 - 25 średnich par gołębi i 25 - 35 par najmniejszych ras gołębi. Nie można pominąć także wysokości wewnętrznej gołębnika. Powinna ona wahać się w granicach 2m, aby dorosły człowiek mógł swobodnie w nim stanąć, a jednocześnie bez trudu dosięgnąć ręką sufitu. W takich gołębnikach łatwiej jest złapać gołębia, gdyż w dużych i wysokich gołębnikach gołębie bywają płochliwe i dzikie.

Literatura:
PetrÄąźilka S., Tyller M.,: Gołębie – leksykon przyrody, Wydawnictwo DELTA, 1995 Praga
Źródło: golebie.mojeptaki.pl/forum/viewtopic.php?t=163



Temat: Hodowca - dobry człowiek? Społeczne znaczenie hodowli gołębi
Najsilniejszą motywacją hodowli gołębi, która występuje we wszystkich dziedzinach hodowli, jest stosunek hodowcy do istot żywych. Gołąb jest dla hodowcy uosobieniem wolności, piękna, rozumu i inteligencji, ale także przywiązania do rodzinnego gniazda, wierności wobec jednego partnera, gołąb jest gatunkiem monogamicznym i w przeciwieństwie do człowieka zazwyczaj nie zmienia raz wybranego partnera.


Zdjęcie: Biały samiec z hodowli Andrzeja Matuszewskiego

Miłośnicy gołębi zazwyczaj podejmują się hodowli gołębi dekoracyjno-użytkowych, ozdobnych lub sportowych (pocztowych). Zdarza się, że ptaki te wykorzystuje się do celów leczniczych, zwłaszcza u osób z zaburzeniami natury psychologicznej. Obserwacja zachowań gołębi jest zajęciem uspokajającym i odstresowującym. Podobnie jak chów innych zwierząt także hodowla gołębi pozytywnie wpływa na dzieci i młodzież. Jeśli stworzymy możliwość poświęcenia się dzieci pod nadzorem dorosłych w celu hodowli gołębi, prawdopodobnie rozwinie się w nich pozytywne nastawienie do całej przyrody. W tym samym czasie przyswoją sobie pewne nawyki, które będą przydatne w ich późniejszym życiu. Nawyki pewnej systematyczności i zakodowana w świadomości odpowiedzialność za godną egzystencję innych istot to cechy, które powinny być jeszcze motto na całe życie.

Literatura:
PetrÄąźilka S., Tyller M.,: Gołębie – leksykon przyrody, Wydawnictwo DELTA, 1995 Praga
Źródło: golebie.mojeptaki.pl/forum/viewtopic.php?t=221


Temat: Garłacz górnośląski (stawak koroniasty), informacje o rasie
Garłacz górnośląski zwany też stawakiem koroniastym przypomina kształtami ciała i sposobem lotu stawaka czeskiego. Obecnie hodowany jest prze wszystkim w Polsce i w Niemczech. Jest trochę większy od stawaka czeskiego, ma muszlowatą koronę na karku, a ubarwieniu jego upierzenia nie są stawiane tak duże wymagania, jak w przypadku stawaka czeskiego. Selekcja ukierunkowana jest na osiągnięcie doskonałości gardła, pełnej pełnej i regularnej korony oraz ba dalsze udoskonalenie właściwości lotnych i przejawów temperamentu.
Garłacze górnośląskie są stosunkowo dużymi gołębiami, mają dłuższe nogi i pięknie oddzielone od linii tułowia gardło. Charakterystyczną cechą garłacza górnośląskiego jest muszlowata korona. Na karku jest szeroka, pełna i dobrze zaokrąglona, zakończona delikatnie uformowanymi różami.
Oczy wszystkich stawaków koroniastych są perłowe, głowa wydłużona i zaokrąglona. Dziób mają raczej cienki i długi. Niebieskie i czerwonopłowe gołębie oraz niebieskie i czerwone szymlowate mają dziób ciemny, u pozostałych jest jasny. Gardło jest duże, gruszkowatego kształtu, skrzydła i ogon krótkie, nogi normalnej długości.


Zdjęcie: Garłacz górnośląski, Łukasz Żebrowski

Zobacz więcej zdjęć...

Literatura:
PetrÄąźilka S., Tyller M.,: Gołębie – leksykon przyrody, Wydawnictwo DELTA, 1995 Praga
Źródło: golebie.mojeptaki.pl/forum/viewtopic.php?t=192


Temat: Garłacz pomorski, informacje o rasie
Garłacz pomorski należy do największych garłaczy i to nie tylko wśród długonogich, ale także wśród pozostałych garłaczy. Na pierwszy rzut oka zwraca uwagę jego krępa sylwetka, duże, nie oddzielone w dolnej części od linii tułowia gardło oraz obficie upierzone nogi. Często bywa hodowany z tzw. angielskim wzorem rysunku, tj. z białym półksiężycem na barwnym gardle (ale bez róż na skrzydłach, które są niedopuszczalne). Imponującego wyglądu dodaje mu wyprostowana postawa. Tułów powinien być noszony pod kątem 60 stopni.


Zdjęcie: Garłacz pomorski, Andrzej Matuszewski

Do najbardziej rozpowszechnionych odmian barwnych garłacza pomorskiego należą gołębie z angielskim wzorem rysunku, następnie jednobarwne czarne, niebieskie, czerwone i żółte, srokate, i oczywiście także gołębie białe. Gołębie z angielskim wzorem rysunku mają oprócz białego półksiężyca na piersi także biało upierzony brzuch i golenie, białe łapcie i grzbiet, i 7 – 10 skrajnych lotek I rzędu.

Cechy zewnętrzne garłaczy pomorskich oceniane są w następującej kolejności: postawa, kształt i rozmiary (szczególnie szerokość) ciała, wielkość i kształt gardła, łapcie, sępie pióra. Dopiero w drugiej kolejności oceniana jest barwa i zwór rysunku na upierzeniu, a na końcu barwa oczu i dzioba.

Literatura:
PetrÄąźilka S., Tyller M.,: Gołębie – leksykon przyrody, Wydawnictwo DELTA, 1995 Praga
Źródło: golebie.mojeptaki.pl/forum/viewtopic.php?t=201


Temat: Literatura golebiarska
" />Witam.Za 35 zl moge Ci sprzedac ksiazke:"Leksykon przyrody-Golebie".
Wiadomosci w leksykonie golebi prezentowane sa w przystepnej i atrakcyjnej formie; uzupelniaja je liczne barwne ilustracje.
Leksykon zawiera informacje o udomowieniu i historii hodowli golebia domowego, o wspolczesnych kierunkach w jego hodowli oraz jej znaczeniu.
Znajduje sie w nim rowniez podstawowa terminologia hodowlana, grupy ras golebi domowych oraz informacje "zanim zostaniesz hodowca golebi".
Najwieksza czesc leksykonu stanowia jednak barwne tablice wraz z opisami golebi.
Na koĂącu ksiazki znajduje sie wykaz ras golebi.

autor: Slavibor Petrzilka, Milan Tyller
przeklad: Malgorzata Garbarczyk
wydawnictwo: Delta W-Z
oprawa: twarda, lakierowana z obwoluta
format: 15,5 x 21,5 cm
liczba stron: 223
Źródło: golebnik.pl/forum3/viewtopic.php?t=246


Temat: Golebie rasy hodowla -ksiazka S. Horsta
" />Ludzie Jak wy lubicie utrudniać sobie życie.


">Nic nie zamieszcze bo jak pisalem, na str. 2 jest wyraÂźne zastrzezenie, ze "zadna czesc tej pracy nie moze byc powielana i rozpowszechniana............
bez pisemnej zgody wydawcy".


Na innych forach na które czasem wchodzę ( o tematyce powiedzmy "poszukiwania skarbów") jest normalną rzeczą że użytkownicy sobie pomagają udostępniając materiały( skserowane książki. czasopisma, filmy) i nikt nie robi z tego wielkiego problemu. Pliki te znajdują się na specjalnych serwerach (rapidshare) z których można je łatwo i szybko pobrać nie łapiąc przy tym wirusów.

Więc czemu zamiast obracać się na pięcie, nie poświęcić paru minut i skserować, przesłać np. na rapidshare i udostępnić użytkownikom forum jakieś książki czasopisma itp.
Myśle że żadna straszna zbrodnia nikomu by sie nie stała. W najbliższym czasie spróbuje wystawić na forum ( oczywiście jeśli admin nie będzie miał nic przeciwko) 2 ksiązki :
- "Gołębie" - leksykon przyrody Slavibora Petrzlika i Milana Tyllera
- " Gołębie poradnik hodowcy" Dr Alain Founier

Nie są to może jakieś profesjonalne ksiązki ale młodym hodowcom na pewno by się przydały.

Pozdrawiam Matianto
Źródło: golebnik.pl/forum3/viewtopic.php?t=1103


Temat: Golebie rasy hodowla -ksiazka S. Horsta
" />Tak jak obiecałem pierwsza z 2 książek . Troche sie nakserowałem .
"Gołębie" - leksykon przyrody Slavibora Petrzlika i Milana Tyllera

http://www.mediafire.com/?6zctjyxgezd

Miłego ściągania (plik ma ok 48 mb). W najbliższym czasie postaram sie wrzucić drugą. Jeśli macie możliwość wrzucenia na komputer jakiś książek, czasopism, artykułów
itp. To wrzucajcie. Pomagajmy sobie nawzajem. Pozdrawiam
Źródło: golebnik.pl/forum3/viewtopic.php?t=1103


Temat: Krymka hamburska, informacje o rasie
Te interesująco ubarwione gołębie są spokrewnione z lotnymi krymkami hamburskimi. Niektóre wzorce uznają je za jedną rasę. Krymki te hodowane są przeważnie w Niemczech, gdzie zostały na początku 20 wieku uszlachetnione przez krzyżowanie dawnych krymek hamburskich z lotnymi białookimi. Mają one interesujący wzór rysunku na upierzeniu. Dominują w nim głównie białe pióra, barwna jest jedynie krymka na głowie i ogon, włącznie z piórami pokrywowymi pod ogonem. Wzór rysunku głowy – krymka – obejmuje czoło, ciemię i kark, aż do linii prostej biegnącej od kątów szpary dziobowej przez środek oka, a u gołębi koroniastych do tzw. Podstawy korony. Korona powinna być muszlowato ukształtowana, szeroka i przylegająca, boczne róże wyraźnie zaznaczone. Oczy u krymki są na ogół perłowe.
Przy ocenie na wystawach bierze się także pod uwagę pokrój ciała. Mimo, że są to gołębie drobne, ich tułów sprawia wrażenie masywności, pierś jest pełna, nieco wystająca do przodu. Grzbiet krótki prosty, lekko skłaniający się w kierunku ogona. Ogon stosunkowo długi, dobrze złożony. Nogi krótkie, skoki bez piór. Upierzenie powinno być możliwie krótkie i dobrze przylegać. Ważną cechą jest zawsze jasny dziób. Czasami górna część dzioba bywa ciemna, co stanowi dużą wadę. Niemieckie wzorce uznają krymki czarne, czerwone, żółte, srebrzyste i izabelowate (jasnożółte).


Zdjęcie: Para krymek białostockich, Piotr Wroński

W Polsce spotykane są trzy rasy krymek: krymka hamburska, krymka polska i krymka białostocka.

Literatura:
PetrÄąźilka S., Tyller M.,: Gołębie – leksykon przyrody, Wydawnictwo DELTA, 1995 Praga
Źródło: golebie.mojeptaki.pl/forum/viewtopic.php?t=198


Temat: Mewki wschodnie (mewki tureckie, orientalne)
Mewki stanowią specyficzną grupę gołębi. Uważane są za jedną z najcenniejszych ras. Orientowanie się w tej grupie, rozpoznawanie szczegółów ważnych przy identyfikacji poszczególnych ras wymaga dużej fachowości.
W dawnych czasach mewki były bardzo dobrymi lotnikami, ale obecnie są to wyłącznie gołębie wolierowe. Wspólną cechą wszystkich mewek, niezależnie od średniodziobych, czy krótkodziobych , jest tzw. żabot, czyli krawat lub gors uformowany z rosnących na przedniej części szyi zmierzwionych piór. Większość gołębi z grupy mewek ma podgardle o pofałdowanej i obwisłej skórze. Wskutek tego głowa ich sprawia wrażenie doskonale okrągłej.
Jedną z klasycznych ras krótkodziobych i najbardziej udoskonalonych są mewki wschodnie, nazywane Perłą Wschodu. W Europie hodowane są od dawna. Pierwsze wzmianki o nich pochodzą z połowy ubiegłego wieku. Mają stosunkowo dużą, kulistą głowę, szerokie, pełne, niezwężające się czoło i wystające policzki. Dziób wraz z woskówką, czołem i ciemieniem tworzy jedną linię, która przechodzi w wysoko osadzony, spiczasto zakończony czub. Mewki wschodnie gładkogłowe są spotykane rzadko.


Zdjęcie: Blueta, Paweł Wdowczyk

Oczy są czarne u gołębi tarczowych, żółtopomarańczowe u blondynetów. Barwa dzioba odpowiada barwie upierzenia, tj. u jasnych gołębi dziób bywa różowawy, a u ciemnych – ciemny do czarnego. Szyja jest krótka i gruba, tułów krótki i krępy. Na przedniej stronie szyi, a czasem także na piersi, znajduje się krawatka. Podgardle o pofałdowanej i obwisłej skórze. Nogi są krótkie, skoki porośnięte średnio-dużymi papuciami; bardziej upierzone nogi są źle widziane.

Literatura:
PetrÄąźilka S., Tyller M.,: Gołębie – leksykon przyrody, Wydawnictwo DELTA, 1995 Praga
Źródło: golebie.mojeptaki.pl/forum/viewtopic.php?t=211


Temat: Pawiki, najbardziej znana rasa gołębi ozdobnych
Jest to jedna z najbardziej znanych ras gołębi ozdobnych. Przypuszcza się, że pochodzi z Indii. W Europie pojawiły się w 16 wieku. Obecny wygląd przybrały dopiero na przełomie bieżącego wieku i od tego czasu często bywają nazywane pawikami angielskimi. Od pozostałych ras gołębi wyraźnie różnią się pokrojem. W idealnej postawie stoją na końcach palców, a głowa na długiej, wygiętej w kształcie litery S szyi odchylona jest tak mocno do tyłu, że przylega do pionowo wzniesionego, szerokiego, wachlarzowato rozłożonego ogona. Ciało mają drobne, o lekko wypukłej piersi. Noszone pod ogonem skrzydła nie powinny dotykać podłoża. Głowa mała, bez korony czy innej ozdoby z piór. Oczy perłowe, u białych gołębi ciemne, czarne.


Zdjęcie: Pawik czarno - biały, fot. Zdzisław Jakubanis

Na szczególną uwagę zasługuje ogon pawika. U najlepiej wyselekcjonowanych osobników składa się z około 42 sterówek, rozpostartych do prawie pełnego, płaskiego wachlarza. Prawidłowy ksztalt wachlarza uwarunkowany jest właściwie wykształconymi poduszeczkami, tj. Piórami wierzchniej i spodniej okrywy ogona, które, jeżeli są dostatecznie obfite, nie pozwalają aby wachlarz miał lejkowaty kształt.


Zdjęcie: Pawik niebieski, fot. Zdzisław Jakubanis
Więcej zdjęć tej rasy gołębi i innych ras znajdziesz na stronie Album Polskich Gołębi Rasowych

Pawiki występują w wielu odmianach barwnych i z różnym wzorem rysunku na upierzeniu. Najczęściej hodowane są białe i jednobarwne (z pasami lub bez pasów), karpiate i jednolicie barwne we wszystkich barwach. Do ulubionych należą pawiki białolote, z ogonem białym lub barwnym, tarczowe, cętkowane i srokate. Pawiki hoduje się w wolierach. Należą do gołębi troskliwie wychowujących młode.

Literatura:
PetrÄąźilka S., Tyller M.,: Gołębie – leksykon przyrody, Wydawnictwo DELTA, 1995 Praga
Źródło: golebie.mojeptaki.pl/forum/viewtopic.php?t=214


Temat: Jaki powinien być gołębnik
Każda rasa lub też każda grupa ras gołębi ma inne wymagania co do lokalizacji i wyposażenia gołębnika. Gołębniki umieszczane pod dachem domu lub też montowane na słupie pośrodku podwórka należą już do przeszłości. Są one jedynie czasem używane dla gołębi ozdobnych, gdy pragnie się podkreślić wiejski charakter posiadłości. Do nowoczesnej hodowli gołębi takie gołębniki nie są jednak odpowiednie, ponieważ znacznie utrudniają kontrolę i chwytanie gołębi oraz czyszczenie gołębnika. Obecnie wznosi się na ogół jedynie gołębniki pawilonowe. Są to wolnostojące, naziemne budynki, najczęściej usytuowane na podwórzu, w ogrodzie i w podobnych miejscach w obrębie nieruchomości. Z wielu powodów dobrze jest umieścić przed gołębnikiem wolierę, którą można wykorzystać do częściowego lub trwałego ograniczenia swobody poruszania się hodowanych gołębi.


Zdjęcie: Gołębnik Janusza Rutkowskiego

Jeżeli chce się uzyskać pomyślne wyniki w hodowli należy przy wznoszeniu gołębnika i jego usytuowaniu kierować się pewnymi zasadami. Dla ciężkich ras użytkowych i dla słabo latających ras ozdobnych buduje się gołębniki parterowe z nisko umieszczonym otworem wlotowym i zaopatrzone w odpowiednią wolierę. Dla gołębi lotnych natomiast wznosi się gołębniki na większych wysokościach. Także urządzenie wnętrza gołębnika pawilonowego powinno odpowiadać potrzebom poszczególnych grup ras gołębi. Gołębie sportowe, a przede wszystkim gołębie pocztowe przygotowywane do zawodów, wymagają specjalnie urządzonego gołębnika. Powinien on składać się z kilku pomieszczeń – hodowlanego, dla stada lotowego, ewentualnie z pomieszczeniem dla wdowców i wdów oraz pomieszczeniem dla młódków.

Literatura:
PetrÄąźilka S., Tyller M.,: Gołębie – leksykon przyrody, Wydawnictwo DELTA, 1995 Praga
Źródło: golebie.mojeptaki.pl/forum/viewtopic.php?t=163




Powered by MyScript